POSTACIE BIBLIJNE – KRÓL SALOMON

Salomon wpisPretendentem do tronu po królu Dawidzie był jego najstarszy z żyjących synów – Adoniasz, jednak w wyniku intryg stronnictwa  mu wrogiego , władzę otrzymał jego młodszy przyrodni brat – Salomon. Duży udział w tym miała jego ambitna i zapobiegliwa matka Batszeba, wdowa po Uriaszu.

Młody król, wkrótce po objęciu tronu pozbył się Adoniasza, który był dla niego potencjalnym zagrożeniem, gdyż na dworze i wśród kapłanów miał wielu przyjaciół. Salomon obiecał mu, że ocali swoje życie, jeśli będzie lojalny wobec nowego króla. Tak się jednak nie stało. Bezpośrednim powodem decyzji Salomona było to, że Adoniasz chciał poślubić młodą nałożnicę króla Dawida – Abiszag. W starożytnych czasach, posiadanie żony (lub nałożnicy) króla dawało podstawy do roszczeń związanych z tronem. Salomon nie mógł do tego dopuścić.

Aby umocnić swoją władzę, po zgładzeniu Adoniasza, czystki w pałacu miały ciąg dalszy. Wszyscy nielojalni współpracownicy musieli odejść.

Kiedy król pozbył się potencjalnego zagrożenia w pałacu, udał się do Gibeonu, aby złożyć ofiarę i uzyskać od Boga znak Jego przychylności dla swego panowania. Od swojego ojca Dawida nauczył się, że  aby podejmować różne decyzje polityczne,  wchodzić  w układy i  sojusze, najważniejsza jest dobra relacja z  Bogiem. Pewnej nocy w widzeniu Bóg do niego przemówił. Obiecał spełnić wszystkie jego prośby. Salomon okazał się wówczas młodzieńcem o szlachetnym sercu i głowie pełnej ideałów. Poprosił o serce rozumne  ( 1Krl 3, 9) oraz rozróżnianie dobra od zła ( 1 Krl 3, 9 ), ponieważ pragnął być sprawiedliwym sędzią.

Szczere prośby podobały się Bogu, „ więc spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i rozsądne, takie, że podobnego tobie i przed tobą nie było i po tobie nie będzie. I choć nie prosiłeś, daję ci ponadto bogactwo i sławę, tak iż <za twoich dni> podobnego tobie nie będzie wśród królów. Jeśli zaś będziesz postępować moimi drogami, zachowując moje prawa i polecenia za przykładem twojego ojca, Dawida, to przedłużę twoje życie ( 1Krl 3, 11-14).

Przykładem „salomonowego rozwiązania” opisanego w Biblii jest sprawa dwóch prostytutek, które oskarżyły się wzajemnie o nieumyślne zabicie własnego dziecka i przywłaszczenie sobie dziecka drugiej. Król zaproponował, aby dziecko, które było przedmiotem sporu, przeciąć na pół. Jedna z kobiet zgodziła się na tak szokujący werdykt, druga wolała oddać dziecko rywalce, byleby tylko żyło. W ten sposób Salomon orzekł, że ta druga była rzeczywistą matką.

Sława mądrości Salomona rozeszła się po całej ziemi. Jak czytamy w Biblii: „Bóg dał Salomonowi mądrość i rozsądek nadzwyczajny oraz rozum nieogarniony, jak piasek na brzegu morza. Toteż mądrość Salomona przewyższała wszystkich ludzi Wschodu i Egipcjan. (1 Krl  5, 9-11) Wypowiedział bowiem trzy tysiące przysłów, a pieśni jego było tysiąc pięć (Krl 5, 9-12). Jemu przypisywano autorstwo kilku ksiąg Pisma Świętego – Księgi Koheleta, Pieśni nad Pieśniami, Księgi Przysłów.

Salomonem zainteresowała się nawet egzotyczna królowa Saby. Złożyła dyplomatyczną wizytę w Izraelu, aby osobiście poznać  Salomona i przekonać się o jego mądrości.

Rządy Salomona przypadły na szczęśliwy okres. Stworzył izraelską flotę, która pływała do tajemniczego Ofiru na wschodnim wybrzeżu Afryki, gdzie znajdowały się legendarne kopalnie złota króla Salomona.  Zawarł sojusz z faraonem, żeniąc się z jego córką.

Postanowił urzeczywistnić marzenie króla Dawida o wybudowaniu świątyni w Jerozolimie. I było to największe dzieło jego życia, obraz więzi Nieba z ziemią, symbol Bożej obecności w świecie. Plan świątyni w Jerozolimie i jej dokładne wymiary podał sam Bóg (por. 1 Krn 28, 19). To dzięki świątyni, Jerozolima stała się stolicą państwa teokratycznego i centrum religijnym. Ponadto Salomon wybudował imponujący pałac, kilka osiedli i twierdz. Aby pokryć koszty tych budowli, oddał Hiramowi ( władcy fenickiego miasta Tyr), dwadzieścia  miast w Galilei. Materiał budulcowy – cedry i jodły, sprowadzał z Libanu. Cały kraj został podzielony na dwanaście okręgów, których ludność kolejno przez miesiąc utrzymywała dwór. A był to dwór olbrzymi, przewyższający liczebnie dwór króla Dawida.

Obyczajem monarchów wschodnich, Salomon miał bardzo liczny harem. Wśród kobiet, była córka faraona, Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Sydonitki – czyli córki narodów, z którymi Salomon chciał utrzymywać dobre sąsiedzkie stosunki. Żony przywiozły ze sobą własne obyczaje i posążki swoich bogów, którym oddawały cześć. Im starszy był Salomon, tym mocniej jego decyzjami kierowały piękne małżonki, nakłaniając go do oddawania czci cudzym bogom. Doszło nawet do tego, że wybudował świątynię na zboczu Góry Oliwnej poświęconą Asztarte i Molochowi, któremu składano czasem ofiary z dzieci.

Bóg rozgniewał się na Salomona i poprzez swego anioła oznajmił niewiernemu królowi, że po jego śmierci zbudowane z takim trudem państwo, rozpadnie się, a przy domu Dawida pozostanie tylko jedno pokolenie. I wkrótce po śmierci Salomona, zgodnie z zapowiedzią Boga, królestwo rozpadło się na dwie części: Judeę i Izrael. Ten rozpad doprowadził później do klęski oraz upadku całego narodu.

Salomon królował w Jerozolimie prze czterdzieści lat. Pochowano go ze swoimi przodkami w Mieście Dawida. Po śmierci , jego rządy objął syn Roboam.

Gdy przyglądamy się wielu bohaterom Pisma Świętego, a szczególnie Starego Testamentu, rodzą się w nas wątpliwości co do moralnych postaw tych postaci. Nie bardzo potrafimy pogodzić się z wieloma wojnami, rozlewem krwi, morderstwami na tle walki o władzę. Nie rozumiemy chociażby dlaczego Słowo Boże, a wręcz sam Bóg daje jakoby przyzwolenie na posiadanie nie dwóch żon lub nałożnic, lecz nawet toleruje istnienie haremu. Trzeba uświadomić sobie, że to są odległe czasy, inne prawa ustanawiane przez ludzi, niejednokrotnie niezgodne z przykazaniami Bożymi – to tzw. dopust Boży. Pamiętamy przecież, że człowiek posiada wolność wyboru. A w końcu moralność ludzka nieustannie się kształtuje w naszym życiu, także dziś. Nie możemy więc zbyt pochopnie oceniać postaw moralnych tamtych ludzi w świetle współczesnej moralności tak bardzo przecież ukształtowanej choćby przez filozofię grecką, przez prawodawstwo rzymskie, a przede wszystkim przez nauczanie Kościoła. My współcześni chrześcijanie wierzący w Jezusa Chrystusa opieramy swoje wybory moralne najszczególniej w świetle nauczania Boskiego Nauczyciela.

Powyższe informacje zaczerpnięto z Pierwszej  Księgi Królewskiej  oraz Pierwszej i Drugiej Księgi Kronik Starego Testamentu.

Anna Rudnicka

Informacje

Kancelaria parafialna czynna jest po każdej wieczornej Mszy świętej w dni powszednie w razie pogrzebu lub konieczności wyjazdu do chorego z sakramentami można kontaktować się o każdej porze.

Najnowsze wpisy

Kontakt

Telefon: +48 17 242 91 28 Email: parafia.piskorowice@op.pl , lub: d-pedro@wp.pl. Adres: Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Karola Boromeusza w Piskorowicach, Piskorowice 123, 37-300 Leżajsk