POSTACIE BIBLIJNE – GEDEON

 

 

gedeon 1Jednym  z bohaterów   opisanych  w Księdze  Sędziów Starego Testamentu jest Gedeon. Pochodził   z ubogiej rodziny w  pokoleniu Manassesa. Był najmłodszym  synem Joasza. Żył w czasach, kiedy nad Izraelem „ciążyła ręka”  Madianitów. Ich napady rabunkowe były dla Izraelitów bardzo dotkliwe, gdyż „nie pozostawiali Izraelowi żadnych środków do życia – ani owiec, ani wołów, ani osłów” (Sdz 6,4). Żydzi, jako ludność rolnicza, pozostawali bez chleba, skazani na głód.

Aby ostatnie kłosy zboża nie dostały się w ręce wroga, Gedeon  młócił je w ukryciu. Wtedy odwiedził go Anioł Pański, nazywając  „dzielnym wojownikiem”. Takim określeniem Gedeon poczuł się dotknięty, bo jego tajemnicze  i ryzykowne zajecie nie miało nic wspólnego z rolą żołnierza. Zdumiały go słowa: „Idź z tą siłą, która cię ożywia i wybaw Izraela z rąk Madianitów. Oto Ja ciebie posyłam!”(Sdz 6,14).

Aby  upewnić się , że Bóg go wzywa, prosił  o znak. Przygotował ofiarę i czekał na jej przyjęcie. Znakiem miało być zesłanie ognia i tak się stało. Gedeon zrozumiał, że Pan powołuje go do niezwykłego  zadania.

Pierwszym odważnym krokiem Gedeona było zburzenie ołtarza Baala oraz zniszczenie aszery- drewnianego  słupa  stawianego  w miejscu kultu Baala czczonego jako boginię płodności. Bojąc się rodziny swego ojca oraz innych mieszkańców miasta, zrobił to nie w dzień, ale w nocy.

 Wyznawcy Baala żądali śmierci Gedeona, ale ocalił go jego ojciec Joasz przejęty odważnym czynem syna. Jeżeli Baal  miałby boską moc, to sam powinien się obronić. Nic takiego się nie stało, Gedeon zwyciężył. Odtąd Gedeona nazywano „Jerubaal” , bo walczył z pogańskim bożkiem Baalem.

Kolejne zadania okazały  się trudniejsze.

Gedeona ogarnął lęk, ponownie poprosił  o znak, czy na pewno Bóg jest z nim. Położył „runo wełny na klepisku” i oczekiwał , by rosa spadła tylko na runo, a ziemia była obok sucha. Gdy rano wstał, z wełny wycisnął wodę , a ziemia obok była sucha. Jednak nie był do końca  przekonany. Tym razem poprosił Boga, by wilgotna była ziemia a wełna sucha. I takiego znaku Pan dokonał. Wtedy dopiero Gedeon uznał, że rzeczywiście Bóg go posyła, aby uwolnił swój naród od napaści Madianitów.

Swoją życiową misję rozpoczął od  wysłania  wszędzie posłańców, aby zebrali lud, który musiał stanąć w obronie swych domostw i zbiorów.

Spośród dwudziestu dwóch  tysięcy, którzy zgromadzili się wokół Gedeona, wybrał on trzystu, według nakazu Boga i z nimi przystąpił do walki. Wraz ze swoim sługą Purą udał się aż do przedniej straży Madianitów, którzy zalegli obozem „liczni jak szarańcza”.

W jednym z namiotów Gedeon podsłuchał rozmowę,  wojownik  madianicki  opowiadał sen: „ogromny bochen chleba jęczmiennego przytoczył się do obozu Madianitów, dosięgnął namiotu, uderzył w niego, powodując upadek, wywrócił go do góry dnem, tak że namiot upadł”(Sdz 7, 13-14).

Gedeon zrozumiał znaczenie snu i swoją rolę. Okazał się nie tylko człowiekiem głębokiej wiary, ale też wytrawnym dowódcą. Swoich trzystu wojowników podzielił  na trzy grupy, dał do rąk trąby z rogów, opróżnione dzbany i pochodnie. Głęboką nocą zbliżyli się niezauważeni do namiotów madianickich, zaczęli dąć w trąby i tłuc opróżnione dzbany. Powstał ogromny hałas, co spowodowało natychmiastową panikę w obozie najeźdźców.  Madianici porażeni lękiem w ciemnościach nacierali na siebie wzajemnie z mieczami, w bałaganie biorąc swych współplemieńców za nieprzyjaciół, zadając sobie niepowetowane straty.

Nieliczni, ocaleni z tej masakry, w panicznym strachu rzucili się do ucieczki. Sukces Gedeona był jednoznaczny.

Zwycięstwo Gedeona zachwyciło Izraelitów, postanowili ogłosić go Królem: „Panuj nad nami, ty jak i twój syn po tobie, i syn twego syna po nim, gdyż wybawiłeś nas z rąk  Madianitów”(Sdz 8, 22-23).

Gedeon nie przyjął ofiarowanej mu władzy, odpowiadając: „Nie ja będę panował nad wami, ani też mój syn: Pan będzie panował nad wami”(Sdz 8, 23-24).

Zwycięstwo Gedeona dało ziemiom zamieszkiwanym przez Izrael pokój na czterdzieści lat, aż do jego śmierci. Umarł w późnej starości, pogrzebano go w jego rodzinnym mieście Ofra.

O  „runie  Gedeona”  śpiewamy w   Godzinkach  o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.

 

Anna Rudnicka

Informacje

Kancelaria parafialna czynna jest po każdej wieczornej Mszy świętej w dni powszednie w razie pogrzebu lub konieczności wyjazdu do chorego z sakramentami można kontaktować się o każdej porze.

Kontakt

Telefon: +48 17 242 91 28 Email: parafia.piskorowice@op.pl , lub: d-pedro@wp.pl. Adres: Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Karola Boromeusza w Piskorowicach, Piskorowice 123, 37-300 Leżajsk