2 lutego w Kościele katolickim obchodzone jest Święto Ofiarowania Pańskiego, upamiętniające ofiarowanie Jezusa w świątyni jerozolimskiej – bardziej powszechna jest nazwa ludowego święta Matki Bożej Gromnicznej.

Tego dnia kończy się tradycyjny okres śpiewania kolęd, trzymania choinek. Msza Święta w Parafii o godz. 17:00.

Według legendy ludowej Matka Boża odpędzała światłem gromnicy stado wilków, chroniąc domy i ich mieszkańców od ataków tych drapieżników. Motyw wilka towarzyszącego Matce Bożej u Jej stóp często spotykamy na obrazkach i świecy zwanej gromnicą, którą w tym dniu święcimy w Kościele. Światło świecy symbolizuje Chrystusa ,,Światłość prawdziwą, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi”, (J 1,9).

Po powrocie z Kościoła z zapaloną świecą, obchodzono całe gospodarstwo, aby odstraszyć zło. Dymem znaki krzyża na drzwiach jako ,,zapory” przeciw nieszczęściom. Do dziś poświęcone świece, jako znak Bożej jasności zapala się w trudnych chwilach: podczas burzy stawia się świece w oknach. Zapalone gromnice wkłada się w ręce umierającego na wzór ,,roztropnych panien”, które z lampami wyszły na spotkanie swego Oblubieńca, tak zmarły wychodzi z płonącą lampą na spotkanie Zbawiciela. 

Gromnicę przechowywano w godnym miejscu i używano ją tylko do celów religijnych.

2 lutego to także Dzień Życia Konsekrowanego poświęcony modlitwie za osoby, które oddały życie na służbę Bogu i ludziom w zgromadzeniach zakonnych, stowarzyszeniach życia apostolskiego i instytucjach świeckich. 

Pamiętajmy o nich podczas naszej modlitwy.

,,O Boże mój, gdzież jest moja gromnica?

Oto burze nadchodzą, grzmoty, błyskawice.

Postawię ją w oknie mojej duszy,

a Ty Maryjo, udziel mi nadziei.

Zapalę ją w przedsionku mego serca,

a Ty wypełnij je miłością.

Umieszczę ją w oknie mego rozumu,

a Ty spraw aby zawierzyła do końca,

Twemu Synowi moja mała wiara.

,,PRZEZ MARYJĘ DO JEZUSA”.

Szczęść Boże!