W Nowym Testamencie czytamy, że  Jezus Chrystus  narodził się w żydowskiej rodzinie, jako syn Maryi poślubionej Józefowi.

W wyznaniu wiary Kościoła katolickiego uznawany jest za Syna Bożego Jednorodzonego. Jego narodziny przyjęto za punkt zerowy naszej ery.

 Ewangeliści Mateusz i Łukasz opisują  Jezusa jako narodzonego  w Betlejem Judzkim za panowania króla Heroda Wielkiego.

Wg św. Łukasza, „Maryja powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie”(Łk 2, 7).

Ewangeliczną prawdę o przyjściu na świat Zbawiciela pomagają zrozumieć stawiane w kościołach szopki bożonarodzeniowe, których zwyczaj przetrwał do naszych czasów.

Ma on swoje korzenie w XIII wieku i jest związany ze św. Franciszkiem z Asyżu. W 1223 roku w Greccio stworzył on pierwszą żywą szopkę. Zwyczaj szybko rozprzestrzenił się po całej Europie. Trafił również do Polski wraz z franciszkanami pod koniec XIII wieku.

Z czasem żywe inscenizacje zastąpiono szopkami z figurkami.

Szopka jest symbolicznym przedstawieniem biblijnej historii narodzin Jezusa. Przedstawia kluczowe postacie i wydarzenia z ewangelicznej opowieści. Wskazuje na Boży plan zbawienia ludzkości. Podkreśla miłość Boga objawioną przez narodziny Syna, co jest centralnym przesłaniem wiary chrześcijańskiej. Ułatwia wizualizację skromnych warunków narodzin Jezusa, co pomaga w głębszym przeżyciu tajemnicy Wcielenia.

Symbolem narodzin Chrystusa jest Dzieciątko Jezus – najważniejsza postać w szopce bożonarodzeniowej.

Wokół Niego gromadzą się inne  postacie, takie jak Maryja i święty Józef, które tworzą Świętą Rodzinę, a także zwierzęta: wół i osioł oraz aniołowie. Dzieciątko Jezus umieszczane w  żłobie stanowi centralny punkt szopki i symbolizuje nadejście Zbawiciela. Święta Rodzina obejmuje Dzieciątko, Maryję i świętego Józefa, którzy są niezbędnymi elementami przedstawiającymi moment narodzin.

Wól i osioł to zwierzęta, które od początku towarzyszyły narodzinom i ogrzewały Dzieciątko swoim oddechem. Aniołowie informują pasterzy o narodzinach Jezusa i oddają cześć Dzieciątku. Pasterze przybywają do stajenki, aby oddać hołd nowo narodzonemu Jezusowi, często przedstawiani są z owieczkami. Trzej Mędrcy docierają do Betlejem później, po objawieniu się gwiazdy, by złożyć Dzieciątku dary: złoto, kadzidło i mirrę.

W naszym kościele mamy kilka zestawów bożonarodzeniowych. Do najstarszych należą figurki gipsowe. Jest też rzeźba Dzieciątka Jezus przywieziona z Ziemi Świętej.

 W ostatnich latach wystawiana jest stajenka – dzieło  miejscowego, wytrawnego stolarza, Pana Michała. Od ubiegłego roku stajenkę wypełniają piękne drewniane figurki, które wyrzeźbił  nasz parafianin, Pan Władysław.

Szopka jest jedną z najbardziej wyczekiwanych atrakcji w okresie świąteczno-noworocznym zwłaszcza przez dzieci, które w sposób przystępny mogą przyswajać Prawdy naszej wiary.  Blask Gwiazdy Betlejemskiej skierowany na Dzieciątko i Jego rodziców przyciąga wzrok. Wnętrze szopki pełne figurek pasterzy i zwierząt rozłożonych na sianie tworzy niepowtarzalny klimat. Najmłodsi mogą usiąść na grzbiecie wielbłąda odpoczywającego przed szopką, poczęstować się słodyczami z choinki. Choinka w tradycji chrześcijańskiej nawiązuje do biblijnego Drzewa Życia z rajskiego ogrodu i jest symbolem narodzin Jezusa, a jej ozdoby, w tym słodkości sprawiają wiele  radości  i są nieodłącznym elementem świąt Bożego Narodzenia.

Adorując  Boże Dzieciątko w szopce, pośród postaci wymienionych wyżej, spotkamy także aniołka, który wdzięczność za wrzucenie pieniążka okazuje skinieniem głowy.

Oglądanie szopki jest często doświadczeniem, które wiąże się z uczuciem świątecznej atmosfery i utrwala się w pamięci na długie lata, tworzy wspólną historię i wspomnienia,  przekazywane kolejnym pokoleniom.

Anna Rudnicka